Nie powiem, bym rozumiał ludzkie zachowania i systemy wartości, jakie przyjmuje wiele osób. Nie chodzi mi wcale o deklarowane systemy wartości. Na przykład te religijne. To, że ktoś głośno mówi: jestem chrześcijaninem albo jestem katolikiem, nic jeszcze nie znaczy. Badania psychologów dowiodły, że w ogromnej ilości przypadków istnieje poważny rozdźwięk miedzy deklarowanym systemem wartości a rzeczywiście uznanym.

Alkoholizm jest przecież złem, które dotyka bliźniego. Większość z nas wcale się tym nie przejmuje. Wcale nie obchodzi nas, czy będzie prowadzone jakieś skuteczne leczenie uzależnień. Dopóki problem nie dotyka kogoś z naszych bliskich, nie zajmujemy się nim. Czasem wręcz uznajemy, że takie leczenie to marnotrawstwo pieniędzy. Nie ma to nic wspólnego z postawą chrześcijańską lub z humanitaryzmem. Choroby i uzależnienia innych ludzi zaczynają do nas przemawiać dopiero, gdy stają się częścią jakiejś wielkiej akcji medialnej. Jednak o ile zbiera się pieniądze na chore dzieci, to zbiórka funduszów na leczenie alkoholików nie spotyka się z przychylnym przyjęciem. Nie chcę nikogo krytykować, moja postawa wymaga zmiany tak samo, jak postawa innych ludzi. Jestem częścią tego społeczeństwa.